Het kostte toch wel wat moeite om ze naar beneden én aan tafel te krijgen. Maar eindelijk aan tafel zei m´n grote meid het... hét zinnetje waar ik enerzijds altijd voor vreesde en anderzijds nooit bij stil had gestaan dat het ooit een rol zou gaan spelen in ons kleurrijk leventje en opvoeding. "Mama, als ik kaas of smeerkaas eet, wordt m'n huid dan lichter?"
M'n meiden zijn een prachtige uitkomst van een productieve inzet van mij met m'n Marokkaanse achtergrond met die van hun vader met z'n Surinaamse achtergrond. M'n oudste is donkerder dan m'n jongste die qua huidskleur meer mijn kant op komt. Maar ze zitten allebei qua huidskleur tussen ons in. Ik vind het een geweldige mooie resultaat. Ben hartstikke trots op ze, en verwonder me dagelijks over hun schoonheid, hun wijsheid en kunnen.
Daarom deed het me wat toen m'n oudste me zei liever wat lichter te willen zijn. Blond haar te willen hebben. "Mam, ik vind donker niet mooi, ik wil net zo licht zijn als jij!" Ik legde haar uit hoe ik vroeger ontzettend m'n best deed elke seconde zon die er was te pakken om een beetje te kleuren. En dat heel veel mensen dat doen. Ik liet haar zien wat een zonnebank was, en ze kon zien dat blanke blonde naakte dames onder die zonnebank lagen om bruiner te worden.
Ik ooit eens een keer een onderzoek gezien bij Oprah, dat heeft me toen wel aan het denken gezet. Zou het in Nederland ook spelen dat donkere kindjes zichzelf niet mooi zouden vinden? Waar komt zoiets dan vandaan?
Mijn meiden brengen veel tijd door bij m'n schoonouders die veel bezoek over de vloer krijgen. En 70% van het bezoek bij m'n schoonouders is ontzettend kleurrijk. Van Javaans, tot Chinees, tot zwaardonkere boslandcreolen... Ook groeien m'n meiden op met een diversiteit aan culturen en eetgewoontes en gerechten. Ik zie dat als een rijkdom!
Hopelijk kan ik dát toch enigzins overbrengen aan m'n kinderen. Als ze de waarde zien van alle rijkdom om hen heen en alle prachtige kleuren, ben ik een trotse moeder die hun wereld mooi buiten de lijntjes heeft weten te kleuren!
2 reacties:
toen ik klein was had ik een buurmeisje met blond sluikhaar dat ervan droomde donkere krulletjes te hebben. Ik denk dat dit typisch is dat kinderen altijd naar andere kijken en er op willen lijken.
Hun diversiteit qua cultuur enz is een grote rijkdom en ik hoop dat ze die rijkdom later ook met anderen zullen kunnen delen.
Precies: helaas willen mensen altijd iets anders zijn dan ze zijn. Krullenkopjes willen sluik haar, flapuiten willen mysterieuze zwijgers zijn.Zo lang jij je meiden bijbrengt dat ze mooi zijn en vrij zijn om van zichzelf te houden, is er geen vuiltje aan de lucht volgens mij.
Een reactie plaatsen