Ziekjes

Als moeder twijfel ik aan zoveel dingen als het gaat om opvoeding.

"Doe ik hier wel goed aan? Zouden ze mijn rotbui aanvoelen? Heb ik het wel goed uitgelegd? Wat doe ik in hemelsnaams verkeerd? Waarom doe je niet gewoon wat ik zeg? Hoe pak ik dit het beste aan? Wat zou ze hebben? Geef ik wel genoeg liefde en affectie? Hoe leer ik ze omgaan met islam, vriendschappen, jongens, geld, hun emoties enz enz"

Sinds ik thuis zit, word ik dagelijks geconfronteerd met mijn vele onvaardigheden als moeder. Dat voelt zo! Onvaardig omdat ik veel dingen van huisuit niet heb meegekregen. En er op eigen houtje, door voorbeelden uit mijn omgeving en door mijn intuïtie achter heb moeten komen.

Mijn oudste is al een paar dagen ziek. Ze heeft erg buikpijn, en gister meerdere malen overgegeven. Ik was een weekend weg, maar ben teruggekeerd.

Omdat mijn meis pas 6jaar is, is het voor haar lastig uit te leggen waar ze pijn heeft en hoe het komt. Mijn intuïtie zegt dat ze een buikgriepje heeft. Ik heb dokter Google ingeschakeld en het zijn wel dezelfde symptomen.

Maar ik weet als geen ander wat buikpijn nog meer inhoudt. Het kan namelijk ook komen door psychische factoren. Ze beseft dat papa en mama niet meer bij elkaar zijn. Ze weet dat papa ergens anders gaat wonen en hoe de verdeling zal zijn. Maar ze weet ook dat we nog steeds de beste maatjes zijn.

Ik lees vaker dat hoe jonger de kinderen zijn bij een scheiding, hoe minder ze er last van zullen hebben, afhankelijk natuurlijk van hoe de ouders uit elkaar gaan.

Nu heeft ze zondag de hele dag gelegen. Met een beetje volhouden kreeg ik er een paar happen en slokjes in. Ik heb haar onder de douche gezet met de doucheknop tegen haar buikje (dit werkte bij mij heel goed) en ze mocht zich opwarmen.

Tegen de avond vroeg ze me wanneer papa thuis kwam. Hij was even naar zijn afspraak en zou zo thuiskomen. Ik kan het niet laten dan er steeds maar aan te denken... We doen er voor de meiden geen goed aan te zijn gescheiden.. hoe ga ik in godsnaam deze klus klaren. Hoe vangen we onze meiden op en helpen we ze hiermee om te gaan? Zou haar buikpijn dan daarvan komen?

Ouderschap is soms best beangstigend.. ik wil het zo goed mogelijk doen, maar weet dat ik feilbaar ben. Twijfels twijfels..

En toch komt ze op mijn schoot, fluistert ze zachtjes en krachteloos, met haar gezicht in mn boezem gedrukt: "mama, ik vind je lief"