In haar nieuwsgierigheid vroeg m'n oudste wat er stond, dus legde ik het uit. "Allah heeft meer wezens geschapen, naast ons. En die leven ook. Zij zien ons wel, maar wij hen niet. We vragen aan Allah of Hij ons wil beschermen tegen de Satan en al het slechte"
M'n jongste had het gehoord, en het heeft haar blijkbaar bezig gehouden. "Mam, wie is die Satan dan?"
"Dat is een vals en gemeen iemand die hele nare dingen in je oor kan fluisteren zonder dat je het door hebt"
"Wat zegt hij dan?"
"Tja eh dingen zoals... maak ruzie met je zus... geef je moeder een grote mond... pik een snoepje... En dat soort nare dingen"
M'n jongste komt niet meer bij ... tránen rolden over haar wangen van het lachen: "Ik wil met Satan trouwen, ik vind hem wel heel erg grappig"

Kinderen hebben een eigen manier van denken die soms alle logica te buiten gaat.
BeantwoordenVerwijderenwel grappig soms zoals hier in dit geval.